Gerlos, toch maar nooit meer

Het dorp is niet echt spannend, dat wist ik nog. Het skigebied is toch minder. Zodra het maar een beetje waait gaat de skilift naar Zell Am Ziller dicht. Dat gebeurde dus heel vaak. Richting Konigsleiten is wel leuk. Hoewel er massa’s sneeuw is gevallen is de hoge temperatuur niet bevorderlijk voor de kwaliteit van de sneeuw. Jammer dus.
Het uit eten daarentegen is prima. We gaan 6 van de 8 keer naar het restaurant vlakbij de gondel. Prima en absoluut niet duur.
De laatste dag (vrijdag) sneeuwt het gigantisch. Alleen Gerlos is open. Een drukte van jewelste en heeeel weinig zicht. Niet leuk, ik stop na 2 afdalingen.
De reis terug moet tot helemaal beneden in het dal met sneeuwkettingen. Die klepperen trouwens de hele tijd tegen de wieldeksels aan. Achteraf bleek dat we ze niet op stand rijden hadden staan.
De reis terug gaat prima en de boys zijn ruim op tijd terug om oud-nieuw te vieren.

Gerlos, waarom ook alweer…..

Op verzoek van Max rijden we weer ‘s nachts. Echt leuk vind ik dat niet. OK om tussen 5 en 6 uur ‘s morgens te vertrekken, kein Problem. De rit gaat prima hoewel we smerig weer onderweg hebben. Gelukkig geen files. De Gerlosstrasse is dus echt niet sneeuwvrij. IJsplekken op de weg en alleen vast aangereden sneeuw. Gelukkig ligt er veel sneeuw.
De berg op naar ons hotel absoluut geen probleem. Ondanks het flinke pak sneeuw en de toch wel aardige helling geen sneeuwkettingen nodig. Of……..
De laatste 5 tot 1o meter, de parkeerplaats op en we komen ondanks de krachtpatsers Max en Tommy de helling niet op. Dus toch de sneeuwkettingen om. Bizar.
Het hotel ziet er prima uit. De kamers zijn kleiner dan op het internet wordt getoond, och ja.
Max en Tommy willen al de eerste dag gaan skiën. Ik ga ook mee. De gondels gaan niet (storing) dus moeten we met de bus naar Konigsleiten.
Foutje dus van mij om te proberen het tempo en het constant blijven gaan van de mannen bij te houden. Jeetje, de eerste dag al in de verzuring.