Skiën Maart 2011

Jawel, Serfaus. Bij Renate en Lambert in super mooi verbouwde hotel. Van naamloze categorie naar Hotel Garni. Het skigebied van Serfaus blijft fraai. Mooie afdalingen van gemakkelijk naar zeer moeilijk. We treffen ook Bernard en Gertrud met twee vrienden van hen. Jeetje die Oostenrijkers hebben humor. Op het terras van de Masner hütte zien we hen en dat gaat gepaard met de nodige Birne schnapps. Kijk, qua techniek kan ik natuurlijk niet tippen maar qua Schuss gaan durf ik wel. Vooral ook omdat het niet druk is en ik de route goed ken. De vrouwen laat ik in elk geval achter me. Waarbij toch wel ff mag worden opgemerkt dat Gertrud een zeer goed skister is.

Overigens rijden we terug via de Fernpass. De Fernpass is geen succes. Niet vanwege de file maar door een ontzettende slak voor ons. Echt een ontzettende slak. Overal maximaal 75% van de toegestane snelheid. Dus niet in met dansend ritme naar boven, door al die mooie haarspeldbochten. Maar…….. Vanaf het moment dat we op de snelweg zijn nauwelijks verkeer. Dus gassen. Duhh. Ik zit net ff boven de 190, rechte weg geen voorliggers, goed zicht, krijg ik een order uit de pits. “Ik vind het niet prettig als je zo hard rijdt”. Ik wilde alleen maar de topsnelheid klokken, meer niet. Nu weet ik niet hoe hard de Renault kan. Zo te voelen aan de ruimte onder het gaspedaal kan hij echt heel hard. Mijn tijd komt nog. Althans dat hoop ik.