Kerst 2007

We zijn dit jaar met Kerstmis in St Anton geweest. Het viel dus absoluut niet tegen. Er was meer dan voldoende sneeuw voorhanden. In het dorp zelf lag ruim een halve meter. Alle skipistes waren open. De rit was ook niet verkeerd. In 8 uur met twee pauzes stonden we voor de deur van ons pension. We konden al meteen aan het ontbijt. Na het inruimen van de kamers het dorp in. Om 11 uur begon de afdaling voor de vrouwen. Natuurlijk zie je op de tv meer en alles beter. Wat je niet ziet is de steilheid van de hellingen. Een voorbeeld is “die Eismauer” Ze komen met een snelheid van 100 km + naar beneden, bocht naar links, en dan ga je automatisch los, zodra je weer “vaste”sneeuw onder je latten hebt moet je meteen in een scherpe bocht naar rechts om dan vervolgens richting finish te gaan. We zijn die muur een paar keer gepasseerd, voor recreanten was hij afgesloten met een net. Indrukwekkend.

Met zijn allen hebben we weer eens les genomen. Max de zogenaamde New School, de rest gewone les. Onze techniek is met sprongen vooruit gegaan. We hebben zelfs oefeningen moeten doen op een zwarte helling, zonder stokken! We hebben elke dag iedere zwarte piste gedaan die er maar was.

Het weer was ook niet verkeerd. Zon en sneeuw en toch vriezen. Alleen woensdag was er zo’n raar licht waarbij je nauwelijks diepte ziet. Daar had dus iedereen last van met als gevolg opstoppingen op de raarste en gevaarlijkste plaatsen.

Het pension overtrof alle verwachtingen. De kamers waren groot, het ontbijt was prima verzorgd en de eigenaresse was ontzettend vriendelijk en gastvrij. Absoluut niets op aan te merken. Pizzeria San Antonio, wat heet pizzeria, de kaart was weer uitgebreid ten opzichte van maart dit jaar. Het enige waarvoor we ergens anders naar toe zijn gegaan was de schnitzel. Schnitzel, Kaiserschmarn en Apfelstrudle mit vanillesose dat hoort bij wintersport in Oostenrijk.

De laatste dag, zo rond een uur gebeurde toch nog iets zeer vervelend. Ik werd omver geskied door een Oostenrijker. Notabene op een stuk vlakbij de lift (4er Osthangbahn) na het doek met “Langsam fahren”. Een meer dan zeer pijnlijke ervaring. Gelukkig draag ik een helm en rugbescherming. Stok finaal door midden, en de linkerkant van de ribbenkast is heftig gekneusd. Bij elke zin heb ik wel een of meer Kerkraadse scheldwoorden gebruikt. Ik wist niet dat ik zoveel verschillende scheldwoorden kende. In de winkel boven bij de gondel (Galzigbahn) heb ik nieuwe stokken moeten kopen. Skien kon ik niet meer alles deed pijn. De afdaling naar het dorp heb ik dan ook maar gedaan met de gondel. Het slapen is pijnlijk, het opstaan doet pijn, het hoesten, lachen is absoluut geen pretje. Kortom “grosse scheisse”.

Qua skigebied is St Anton eigenlijk het beste wat we tot nu toe hebben gezien. De variatie van het skigebied en de pistes zelf is gewoon schitterend. Blauwe pistes neigen naar rood, rode pistes zijn donkerrood en zwart is ook echt zwart. Bovendien zijn er ook ontzettend lange afdalingen te maken.

De rit naar huis was ook prima. Binnen 8 1/2 uur waren we thuis. Alleen file achter Frankfurt omdat iedereen zo nodig moest kijken naar een gestrande bus. Gelukkig waren we rond 6 uur in de ochtend vertrokken. Toen we in de buurt van Würzburg waren hoorden we dat de Pfändertunnel dicht was aan beide kanten!

Sennhütte
http://www.sennhuette.at/

St Anton
http://www.stantonamarlberg.com/winter//

Kerst 2007
Ook nu hebben we een pension in Nasserein, haus Herrawald. Dat ligt bij het kapelletje links af (ongeveer 50 meter).

Haus Herrawald (Kerst 2007)
http://www.arlberg.com/herrawald (nummer 83)

Interactieve map van het Skigebied
http://ski.intermaps.com/skiarlberg/de_ost.html